இறைவனுடன் ஒரு மாலை

வண்டி நிறுத்த தெரியாதவனெல்லாம் 

காசிருக்குன்னு வண்டி வாங்கி 

ஓட்டிக்கிட்டும் வந்துடுறாங்க வெட்டிபசங்க 

எதுக்கு இத்தனை கடைகள் இங்க 

எல்லாம் விலை ஏத்தி விற்கும் ஏமாற்றுக்காரர்கள்  

வீட்டுகிட்ட தேங்காய் பழம் விலை கம்மி 

அங்க வாங்கி வாங்கி வர மறந்து 

இங்க வாங்கி விரயம் செய்கிறாள் அறிவுகெட்டவள்   

நுழையும் போதே கை நீட்டுறாங்க 

வந்த வேலையைவிட்டு பிச்சை போடவா முடியும் 

செருப்பைத்தான் இங்க விடுகிறேனே 

காசையும் ஏன் இப்பவே கேட்கிறான் 

அதுவும் எழுதியிருப்பதை விட அதிகமாக 

சீட்டு வாங்கி செல்லும்படி ஒரு பதாகை 

இங்கு எல்லாத்துக்கும் ஒரு விலை 

அவனுக்கு மட்டும் ஏன் மாலை போடுறான் 

எனக்கு ஒரு பூ கூட தரவில்லை 

எல்லாம் பதவியும் வசதியும் செய்யும் வேலை 

அவளை திரும்பி திரும்பி பார்த்தேன் 

அந்த சாதிக்கு மட்டும் எப்படி இப்படி அழகு 

அவள் கூட வந்தவன் ஏன் இப்படி பட்டுகிட்டே நடக்கிறான் 

அவன்கையில் இருக்கும் குழந்தை விளையாடிகிட்டே இருக்கு 

இப்படியா வளர்ப்பாங்க பெத்துக்கமட்டும்தான் தெரியும்போல 

தாயார் அலங்காரம் அருமை என்றாள் 

இதுக்கா கோவிலுக்கு வந்தாய் என்றேன் 

புறா பூனை எல்லாம் ஏன் இங்கே கொல்லாமல் விட்டாங்க 

வெளிய வரும்போது பிச்சைபோட்டால் புண்ணியம் போகுமாம் 

நிம்மதியா சாமிகும்பிட முடியுதா இங்க 

வீட்டுக்கு வந்து யோசிச்சு பார்த்தால் 

சிலையாக இறைவன் சிரித்த மாதிரி நினைவு 

என்னைப் பார்த்து சிரித்திருப்பானோ 

கோவிலுக்கு வந்தும் கடவுளை அனுபவிக்காமல் போனதற்கா 

உலகத்துக்கு வந்தும் வாழ்வை அனுபவிக்காமல் போவதற்கா 

என்னைப் பாத்து சிரிச்சா அவனேல்லாம் ஒரு  கடவுளா 

கடவுளே இல்லன்னு அறிவாளி மாதிரி ஒருத்தன் சொன்னான்

நான் எப்பவுமே சரி 

அவனும் நானும்

அவனை எனக்கு பிடிப்பதே இல்லை

அகிம்சை அடிக்கடி படித்ததால் எப்போதாவது தான் 

அவனை அடிக்கத் தோன்றுகிறது

அவன் 

எல்லாம் தெரிந்தவன் போல பேசுகிறான் 

எல்லாப் பிரச்னைக்கும் தீர்வு சொல்கிறான்

எல்லாப் பெண்களும் வேண்டும் என்கிறான் 

 பிடிக்காதவர்கள் போன்றே 

அவன் என்னை எப்போதும் கவனித்துக் கொண்டே இருக்கிறான் 

அவன் என்னை எப்போதும் கவனிக்காதது போல நடிக்கிறான் 

அவன் என்னை எப்போது பார்த்தாலும் முகம் இறுக்குகிறான் 

அன்று 

அவன் எப்போதும் போல வேடமணிந்து வந்தான் 

அவன் வேடம் கலைத்தார் பூட்டை உடைத்து 

அவன் வேடம் கலைந்து நிர்வாணமாய் நின்றான் 

தன் நிர்வாணத்தை அவன் 

பார்த்தது அது தான் முதல் முறை 

பார்த்ததும் பயந்தான் அதிர்ந்தான் 

பார்த்திட மறுத்தான் எதிர்த்தான்

அவன்
ஒருவன் போலத்தான் தூரத்தில் தெரிகிறான்
ஒன்று பத்து நூறு ஆயிரம் தலைகள் அவனுக்கு
ஒவ்வொரு வாயாலும் ஆயிரம் சொல்கிறான்

முன்னர் 

அவன் நானாக வாழ்ந்து வந்தான் 

அவன் என்னை மறைத்து வந்தான் 

அவன் நான் என்று வாழ்ந்து வந்தேன் 

இன்று

அவன் நானென்று வாழ்ந்து வருகிறான் 

அவன் நானில்லை என்று நம்புகிறேன் 

அவனும் நானென்று வாழ்ந்து வருகிறேன் 

அவனை எனக்கு பிடிப்பதே இல்லை 

அவன் போவானென்று அவர் சொன்னார் 

அவன் போக கால் பார்த்தேன் கண் பார்க்கிறேன் 

வானத்தில் தேடல்

இறையைத் தேடித் பார்க்கிறான் பிச்சை கேட்டு கெஞ்சவே
உலகம் தேடிப் பார்க்கிறான் அழிந்த பின்னர் வாழவே
தொலைத்துத் தேடித் பார்க்கிறான் மெய்ஞானம் மேலேயே
என்னை தேடிப் பார்க்கிறேன் என்னை நானும் உணரவே

ஒன்று வந்த போது அங்கு பலவும் காண இல்லையே
ஒன்று போன பின்னே அங்கு பலவும் காண இருந்ததே
ஒன்று நமக்கு போதுமா பலவும் எதுக்கு வேண்டுமா
ஒன்றும் வேண்டும் பலவும் வேண்டும் என்றுமிங்கு வாழவே

பலவும் அங்கே ஒளிருதே உடுக்கள் மட்டும் ஒளிருதா
வந்தகல்லு எரியுமே தூமகேது நகருமே  மின்னாது கிரகமே
இங்கு ஒன்று பெரிசுதான் அங்கு பலதில் ஒன்று தான்
நட்சத்திரம் ஒவ்வொன்றுமே தனித்தனியே சூரியனாம்

ஒரு உடலில் இருக்குதாம் கோடிகோடி செல்கள்தான்
ஒவ்வொரு செல்லுமே பிறந்து வாழ்ந்து இறக்குதாம்
கோடி உடல்கள் கோடி உயிர்கள் செய்யுதெந்தன் ஒரு உடல்
கோடி உடுக்கள் கோடி உயிர்கள் செய்வதுதான் யார் உடல்

இறையைத் தேடி பார்க்கலை பிச்சை கேட்டு கெஞ்சலை
வேறுலகம் தேடலை அழிவையும் தான் நம்பலை
தொலைந்து தேடி பார்க்கலை மேலே எதுவும் தேடலை
அண்டம் தேடி பார்க்கிறேன் பிண்டத்திலே தினம்தினம்