மெரீனா கவிதைகள்

கரையில் கரையுது காகமதன்
கரைதலை கரைத்து ஓங்கும்
கரையில் மோதும் அலைகள்

மணலை தள்ளவந்த நண்டு
பயத்தில் நிற்குது உறைந்து
நகரும் என்னைப் பார்த்து

அசையாது நின்ற போதும்
நண்டு பார்க்குது பயந்து
ஆடைகளை ஆட்டுது காற்று

சிறுவர் பெண்கள் விரும்பிடும்
சதையிழந்த பிணங்கள் அழகு
சங்கு சிப்பி ஓடுகள்

எனைப் பார்த்து அலையாட
அலை பார்த்து நானாட
சிறுவயது நட்பெமக்குள்

மோகம் கொண்டு வந்தவனை
முறைக்க வைக்கும் ஏக்கப்பார்வை
முறுக்கு சுண்டல் பெட்டியுடன்

ஓய்வெடுத்து நிற்கையிலும்
ஒதுங்குவோர்க்கு உதவிடுமே
ஓரம் நிற்கும் படகுகள்

முன்னே மாதிரி இல்லையின்னு
முனகிகிட்டே இருந்தாலும்
மிளகாய் பஜ்ஜி திங்கணுமே

குழந்தையாய் கூட்டி வந்தோம்
குழந்தையாய் தான் ஆடி வந்தான்
கட்டிக் கிடந்தோரை பார்க்கும் வரை

வேடிக்கை வேறு காட்டியும்
விடாது பார்த்திருந்தான்
விரகம் கொண்ட ஜோடியினை

காதலிதுவென கொள்வானோ
குழம்புவானோவென குழம்புகையில்
காவலர் வந்தார் இவர் பிரிந்தார்

குட்டைகுதிரை பட்டம் பொம்மை
குச்சி ஐஸ் மாங்காய் பத்தை
குழந்தையாய் மீண்டும் மாற்றும்

ஒரேபொருளினை எத்தனைபேர் விற்கின்றார்
ஒரேபொருளினை எத்தனைவிதமாய் விற்கின்றார்
அத்தனை பேரிடமும் வாங்க வரும் ஆளுண்டு

ஆடைகளை மடித்துக் கட்டி
ஓடி தப்பப் பார்க்கின்றார்
அலைவென்றதும் மகிழ்கிறார்

என்ன தான் தட்டினாலும்
என்ன தான் உதறினாலும்
என்வீடு வந்துசேரும் மணல்