கைப்பிடி

கைப்பிடி கண்டு கைப்பிடித்தல் பெருஞ்சாதனை
கைப்பிடி உறுதியாய் பற்றி கதவு திற

கைப்பிடி கைவிட்டு உள்ளே வா 

ஹிந்தி

பேருந்து நடத்துனர் கடைக்காரர் பாமரர்
பேசும் பள்ளியில் மறுத்த ஹிந்தி
உழைக்க சோம்பிய போராளிகளுக்கு சமர்ப்பணம் 

அம்மியடி

அடி மேல் அடி வாங்கி
நகரும் அம்மிக்கொரு தற்பெருமை

சில அடிகளுக்கு எதிர் கூச்சல் போட்டதால்

நிலை

நிலை மாறுமென
கணித்திருந்தாய்
எதிர்பார்த்திருந்தாய்
காத்திருந்தாய்

நிலை மாறியதும் \
அதிர்ந்தாய்
எரித்தாய்
அர்ப்பணித்தாய்

நிலைமாற்றங்களை
வெறுக்கிறாய்
ஏற்கிறாய்
வேண்டுகிறாய் 

வண்ணமீன் இறப்பு

இறந்து மிதக்குது 

என் வீட்டில்  

மீன் தொட்டியில்

அதிக விலை கொடுத்து வாங்கியது 

அழகாக இருப்பதாக பலர் சொன்னது 

ஏனோ
சிலநாட்களாக
நிம்மதியின்றி இருந்தது
ஏனைய மீன்களை விரட்டியது

விரட்டியதை பார்த்தபோது
கொதித்தது மனம்

விறைத்திருப்பதை பார்க்கும்போது
உடையுது மனம்

மனம்
அந்த மீன்போல
ஒரேமாதிரி இருந்ததில்லை
ஒருநாள் இறந்திடுமோ

சரியா தவறா
விரட்டும் மீன் இறக்கவென்று சபித்தது
சாபம் பலித்ததென்று சற்று மகிழ்ந்தது
அறியாத மீனை வாங்கி வளர்த்தது
இறந்த மீனில் ஞானம் தேடுவது 

குழந்தைத்தனம்

குழந்தையாய் இருந்தபோது
குழந்தை போல நடித்துக்கொண்டே
கொஞ்சினர் பெரியவர்கள் அறியாக்காலம்

குழந்தையாய் இருந்தபோது

பெரியவன் போல நடக்கச் சொல்லி 

குழந்தைத்தனம் கொல்லப் பார்த்த கெட்ட காலம் 

பெரியவன் போல நடக்கும் போது 

குழந்தை தான் நீயென்று 

குறுக்கினர் பெரியவர்கள் பொல்லாக்காலம் 

குழந்தைதனம் விட்டுப்போக 

பெரியத்தனம் எட்டி நிற்க 

பெரியவன் போல் சுற்றியது விடலைக்காலம் 

பெரியவன் போல நானும் காட்ட 

குழந்தைத்தனம் என ரசித்து 

காதல் சொன்னாள் ஒரு குளிர்காலம் 

என் குழந்தைத்தனம் ரசிக்கப்பட 

அவள் குழந்தைத்தனம் ரசித்தபடி 

முன்பனியில் சுற்றியது காதல் காலம் 

குழந்தை போல நடக்காதே 

சூழல் நம்மை பிரிக்குதென்றாள் 

காரணம் விளங்காத விடியற்காலம் 

இந்தத்தனம் சிறந்ததென அந்தத்தனம் சிறந்ததென 

இந்தக்கண வாழ்வறியா பலரும் சொல்ல 

சுயம்புவாக குழந்தைத்தனம் கொண்டதொரு ஞானக்காலம் 

 (தீபாவளித் திருநாளை முன்னிட்டு ரூபன் & யாழ்பாவாணன் இணைந்து நடத்தும் உலகம் தழுவிய மாபெரும் கவிதைப் போட்டி-2014 - விரும்பிய தலைப்பிற்கு எழுதியது )

காத்திருக்கும் பூவே

காத்திருப்பாய் என்று தெரியும் என் அழைப்பால்
பூத்திருப்பாய் என்று தெரியும் என் நினைப்பால்
மலர் கோர்த்து காத்திருப்பாய் நான் வந்து சூட
மலர் சேர்ந்து மெய்வளர்ந்தாய்  நான் வந்து கூட
என்னால் அகம் முகம் மலரும் மலர் நீ
என்னை ஒளி தந்து வளர்த்தும் தழல் நீ
நிலவு வரும் நேரமாச்சு பதைக்கிறேன் நானே
உலகமெலாம் தடைசெய்தும் வருவேன் நானே

நிலைகுலைந்து நடந்திருந்தேன் வாழ்வு தாழ
தலைகுனிந்து காத்திருந்தேன் வாழ்வு வாழ
மனிதம் உதவாதென்று வெறுத்துப் போனேன்
புனிதம் காக்குமென்று நம்பிப்  போனேன்
காத்து நின்றோம் அம்மன் கோவில் திரைவிலக
பூத்துநின்றாய் மாலையில் எனது தலைநிமிர
கண்பார்த்ததும் உன்பார்வை என் விருப்பமாக
கண்கள் சேர்ந்தன என் வாழ்வின்  திருப்பமாக

உன்னை சேர்தலே முடிவென்று நினைத்திருந்தேன்
உன்னை சேர்தலே துவக்கமென்று பிறகுணர்ந்தேன்
உணர்வால் எனை நிமிர்த்தி நிற்க வைத்தாய்
உலகை நேராய்  நீ எனை பார்க்க வைத்தாய்
உறவாலே எதிர்காலம் நிலைக்க வைத்தாய்
உறவிற்கு உழைத்திட நினைக்க வைத்தாய்
காத்திரு கண்ணே வந்து நிற்பேன் மனம் மகிழ
பார்த்திரு பெண்ணே உயர்ந்து நிற்பேன் மனம் நெகிழ

 (தீபாவளித் திருநாளை முன்னிட்டு ரூபன் & யாழ்பாவாணன் இணைந்து நடத்தும் உலகம் தழுவிய மாபெரும் கவிதைப் போட்டி-2014 - கொடுக்கப்பட்ட படத்திற்கு எழுதியது )

மழை

பேரொலிகள் முழங்க மின்னொளிகள் வீச
பூரணமாய் நான் புனித நீராட

பரிதாபமாய் சிலர் குடைகளுள்

மாயை

அனுபவ விழைவாக
அழைத்திடும் உடுவாக
மறுபுல மழையாக
மண்ணுள் புதையலாக
என்முன் வந்தது

அனுபவம் புதிதாக
இதந்தரு நிலவாக
வறட்சிக்கு நீராக
வயலுக்கு உரமாக
என்னிடம் சேர்ந்தது

அனுபவம் பழக்கமாக
கூசிடும் வெயிலாக
கடலின் அலையாக
தோப்பில் பாறையாக
என்னுடன் இருந்தது

அனுபவம் பதியாமல் 
மறைந்த எரிகல்லாக
கடலில் மழையாக
கண்ணில் மணலாக
என்னைவிட்டு போனது

அனுபவம் போதுமென
நிறம் மாறும் வானாக
வற்றாத ஊற்றாக
தாங்கும் நிலமாக
என்னில் நானே நின்றது 

ஏன்

ஏன் உன் மௌனத்தை அழைத்தே கெடுத்தேன்
ஏன் உன்னிடம் எதையாவது கேட்டுக் கொண்டேயிருந்தேன்

ஏன் உன்னை பார்க்கும் போதெல்லாம் புலம்பினேன் 

ஏன் நீ செய்ய பட்டியல் போட்டுக் கொண்டேயிருந்தேன்
ஏன் நீ செய்யாதவற்றிற்கு ஏமாந்து அழுதேன்
ஏன் நீ காட்டிய பாதையில் செல்லாமல் இருந்தேன்

ஏன் எனக்கு நீ கற்றுத் தந்தவற்றை மறந்தேன்
ஏன் எனக்கு நீ நிகழ்த்திய அற்புதங்களை மறந்தேன்
ஏன் எனக்கு நீ தந்த வாழ்க்கையை மறந்தேன்

ஏன் நான் உன் மீது கோபம் வளர்த்தேன்
ஏன் நான் உன் அண்மை போனதென நினைத்தேன்
ஏன் நான் உன் சொல்கேட்கும் அமைதி இழந்தேன்

என் புண்ணியமோ பாக்கியமோ
என்னை மன்னித்துக் கொண்டேயிருக்கிறாய்
என் நன்றிகளே இனி என் உணர்வுகள்  

காட்சி தா

எல்லாம் ஒன்றென நூல்கள் சொல்லும்
என்றும் எனதென அறிவும் சொல்லும்
எல்லாம் நீயென  இதயம் சொல்லும்
என்றும் காட்சிக்கு மனமோ ஏங்கும்

என்மீது விழும்போது மழையாகிறாய்
என்பாதம் ரசித்திடும் பனியாகிறாய்
இமைமீறி தெரிந்திடும் ஓளியாகிறாய்
என்கண்கள் தேடிடும் மீனாகிறாய்

என்னிருளை விரட்டிவிடும் விளக்காகினாய்
என்விளக்கில் எரிகின்ற நெய்யாகினாய்
என் நெய்யை எரிக்கின்ற திரியாகினாய்
என்திரியை தூண்டிவிடும் விரலாகினாய்

என்மனதில் எப்போதும் உன் நினைவானது
என்னிதயம் எப்போதும் உன் இடமானது
என்பயணம் எப்போதும் உன் வழியானது
என்விழியில் எழுந்தருள் ஊர்வலத்திலாவது

நீ

இசைத்தெழுப்பும் குயிலும் நீ
இருள்நீக்கும் கதிரும் நீ
மனம் உருக்கும் பனியும் நீ
மனம் மலர்த்தும் மலரும் நீ

கால்  போகும் பாதையும் நீ
வியர்க்க வைக்கும் வெயிலும் நீ
சிலிர்க்க வைக்கும் காற்றும் நீ
அயர்ச்சி போக்கும் இளநீரும் நீ

முதலில் தோன்றும் தாரா நீ
மேல்கீழ் வான சிகப்பும் நீ
மயக்கும் மண மலரும் நீ
மெய் தேடும் ஓய்வும் நீ

வழி காட்டும் நிலவும் நீ
வழி சேரும் இடமும் நீ
நான் சாயும் மடியும் நீ
நான் மறக்கும் தூக்கம் நீ 

தூங்காத தூக்கம்

தூக்கம் வர மறுக்கிறதே
தூங்கும் வழி மறக்கிறதே
தேடும் மனம் தூங்கிடுமோ
சோர்ந்த உடல் சாய்ந்திடுமோ

தாய் மடியில் தூங்கினேனே
தாலாட்டில் தூங்கினேனே
தந்தை கண்ணில் தூங்கினேனே
தட்டித் தர தூங்கினேனே

அயர்ந்து நான் தூங்கினேனே
பயந்தும் நான் தூங்கினேனே
கனவு காண தூங்கினேனே
நினைவு போக தூங்கினேனே

தேடும் போதும் தூங்கினேனே
சேர்ந்து நானும் தூங்கினேனே
என்னில் உன்னை தொலைத்தேனே
இனி எப்போது தூங்குவேனோ 

மீண்டும் வா

நான் கேட்டா நீ தந்தாய்
நீயாக தான் தந்தாய்
உயிர் தந்தாய் உடல் தந்தாய்
உணர்வினையும் ஏன் தந்தாய்

நான் பார்த்த இடம் தானே
இங்கேயே இருக்கிறதே
நான் போகும் போதெல்லாம்
எங்கேயோ மறைந்தாயே

விளையாட்டு பொருளாக
உனை நானும் பார்த்தேனே
மற்றவரோ பக்தியுடன்
உனை பயந்து பார்த்தாரே

விளையாடத் தான் வந்தாய்
விளையாட வைத்தாயே
மறைபொருளாய் ஏன் ஆனாய்
மறந்தாயோ எனைத் தானே

உருகி உன்னை அழைத்தவரோ
காத்துத் தான் நிற்கின்றார்
உனை முதலில் நினைத்ததுமே
காற்றினிலே வந்தாயே

கால் பார்த்து நின்றேனே
கை பார்த்து அசைந்தேனே
கண் பார்த்து கரைந்தேனே
குரல் கேட்டு அழுதேனே

எல்லாமே நீயாக
பார்க்கத்தான் நினைக்கின்றேன்
எல்லாமே நீயாக
தெரியும் நாள் எந்நாளோ

எங்கே நான் தேடிடுவேன்
எப்படி நான் தேடிடுவேன்
என்னுள்ளே தேடுகிறேன்
என் வெளியில் இருப்பாயோ

உனை நானும் சரணடைந்தால்
ஓடோடி வருவாயோ
உனைத்  தேடி அலைகின்றேன்
உனைத்  தேடி தொலைகின்றேன்

உன் அன்பு உண்மையென்றால்
எனைத் தேடி தருவாயோ
என் காலில் நிலைக்கின்றேன்
உன் விருப்பம் வந்தால் வா